Pascal Kolkhuis Tanke | tropicalcyclist.contact [@] gmail [.]com

ZAMBIA & ZIMBABWE & NAMIBIE & ZUID-AFRIKA:

DE VEZELS VAN ZUIDELIJK AFRIKA

Als je ruim vijf weken outdoor wil leven en zuidelijk Afrika tot in de vezels meemaken, dan is de uitgelezen combi die van Zambia & Zimbabwe met Namibië & Zuid-Afrika. Starten op 22 april in Harare, aankomen in Victoria Falls op 3 mei, doorvliegen naar Windhoek op 5 mei en de dag erna aan de volgende fietstocht beginnen. Op 27 mei ben je dan een enorme reiservaring rijker!
Cees Sprengers schreef een leuk artikel over zijn belevenissen: Hier
Voor wie aan deze volledige tour Harare -> Victoria Falls & Windhoek -> Kaapstad meedoet, verzorgen we kosteloos het vervoer van fiets en bagage tussen Vic Falls en Windhoek met de overlandtruck, regelen we de vliegticket Victoria Falls -> Windhoek en dragen daar 250 euro - de kosten van Namibian Airlines bij vroege boeking - aan bij.

De totale prijs komt daarmee op 3.195 + 1.925 = 5.120 euro. Een eventuele huurfiets kost dan 360 euro. Het supplement voor een 1-persoonskamer/tent bedraagt 645 euro.

ROUTE FIETSVAKANTIE ZIMBABWE & NAMIBIE & ZUID-AFRIKA

LiquorstoreGirl

Heb je belangstelling voor deze expeditie-achtige tocht? tropicalcyclist.contact@gmail.com

avatar
2 Opmerkingen toevoegen
0 Discussie antwoorden
0 Aanhang
 
Meest gereageerd commentaar
Heetste opmerking thread
2 Commentaar auteurs
MargreetLilian Recente auteurs van reacties
nieuwste oudste meest gestemd
Lilian
Gast
Lilian
Score: :
     

Vijf weken gefietst in Afrika en ik kijk terug op een prachtige reis. Eerst Zimbabwe, Zambia en Zimbabwe. Hartverwarmend hoe we begroet werden door de mensen, jong en oud, van de kleine dorpjes waar we langsfietsten. Zwaaiend, roepend en vaak ook hard lachend stonden de mensen aan de kant van de weg. ‘High five!!” en ‘What’s your name?!!” en “How are you?!!”
Na twee weken kwamen we weer van Zambia in Zimbabwe, bij de Victoria Falls. Waanzinnig, deze gigantische falls.
Hier namen elf mensen uit de groep afscheid van de 6, die teruggingen naar Nederland. Wij vlogen naar Windhoek, Namibië, waar we 9 nieuwe groepsleden ontmoetten. En zo hadden we een groep van 20 mensen. Dat was erg veel. Volle truck, als we overland per truck reden. Veel bagage, veel geluid, praktisch nooit stil.
Toch liet ik me niet afhouden van genieten van het prachtige van Namibië. Heel vaak adembenemend mooi. De wilde dieren in het National Park, waar we natuurlijk niet konden fietsen, maar ook de vergezichten (en soms dichtbij gezichten) van de verschillende woestijnen in Namibië, met al zijn kleuren, bergen, heuvels, vogels, bloemen, planten en stilte. Wát een rust kon er zijn.
De bush camps waren geweldig. In the middle of nowhere.
Fietsen over de grens van Zuid-Afrika. Wát een contrast. De eerste stad waar we overnachtten: Springbok, de huizen met tralies en prikkeldraad. Dat was wel even wat anders.
Hoe dan ook, het kan nooit perfect zijn, maar het was fantastisch!!
Lilian

Margreet
Gast
Margreet
Score: :
     

Een onvergetelijke reis! Nog nooit eerder zette ik voet op Afrikaanse grond en dan nu meteen 6 weken incl. paar extra dagen in Kaapstad aan het eind. En nooit gedacht dat ik Afrika op de fiets zou kunnen meemaken. Bij wijze van spreken, zou ik in principe in 2020 zo weer meegaan! De combinatie van de twee reizen is interessant omdat de landen zo verschillend zijn zowel qua sfeer als qua natuur. Zimbabwe en Zambia zijn groen en Afrikaans, Namibië en Zuid-Afrika zijn droog, woestijnig en met Europese signatuur. Van dat laatste kun je van alles vinden, het heeft echter ook wel iets. Voor mij als Europeaan, herken ik veel, en dat voelt een beetje ‘thuis’. En ik krijg iets mee van de lastige situatie van de blanken voor wie Namibië en Zuid-Afrika vaderlanden zijn: misschien onmisbaar en getolereerd, maar volwaardig geaccepteerd?
Vol nostalgie geniet ik onderweg van de kuddes koeien en geiten met herder in Zambia: wat zien de dieren er goed uit, sterk, gezond en goed gevoed. En vrij om te lopen en te bewegen! Wat een verschil met de dierindustrie, waar ik tussenin woon in Nederland. De prachtige dorpjes, de keurig verzorgde hutten en de vele schooltjes langs de weg (onverhard), de fleurige kleding, groetende mensen en alle stalletjes met groente en fruit. Helaas is er (nog) geen gewoonte om het (plastic) afval net buiten de compound ook op te ruimen.
Namibië is voor mij het hoogtepunt: de onmetelijke ruimte, de woestijn, de verre horizonnen zodat alles van de aarde lijkt te vallen, de onverwachte afwisselingen in landschap, de fantastische melkwegen ’s nachts, de echt stilte, de idyllische zonsondergangen en opkomsten, de geur van de stenen en de aarde en zoveel te zien! Geen mensen of nauwelijks, geen kranten, geen tv, geen internet dus geen FB en geen app-jes, alleen jij, je fiets, kijken, eten, drinken en slapen: wat heeft een mens meer nodig? Graag zou ik antwoorden: niets, maar dat is in mijn ogen toch een illusie. Zonder de groep en de truck, zou ik het niet aankunnen en niet aandurven.
Het mooie van ook (Iran was mijn eerste Tropical Cyclist reis, 2 jaar geleden) deze groep is dat ie er is zonder dat ik het als een last of verplichting voel. Het is eerder fijn dat er mensen zijn om ervaringen mee te delen, soms een eindje op te fietsen, mee te koken, te eten, af te wassen en te proosten op weer een mooie dag. Hoe dit kan? Het komt zeker ook door Pascal himself, een voortreffelijk reisleider en gastheer en perfectionist tot in zijn haarwortels.
De organisatie is tip-top, de logistiek van de voorraden (en dus ook water) loopt gesmeerd, het fietsonderhoud, de was, de dagplanningen, alles klopt altijd. Het psychologisch effect van de dagindeling in 3 of 4 overzichtelijke brokken, waarbij ieder voor zichzelf kan beslissen hoeveel ‘brokken’ er gefietst of ‘getruckt’ worden, geeft veel rust en vrijheid. Een heldere beschrijving van ieder komend parcours maakt het je nog eenvoudiger om te kiezen voor fietsen of opstappen. En wil je nog meer fietsen? Prima, de truck veegt je bij het achterop komen vanzelf wel een keertje op.
Degenen die voor een Tropical Cyclist reis kiezen, kiezen in de eerste plaats voor fietsen. Al het andere, hoe mooi of interessant dan ook, komt pas na plaats 10. Dat moet je willen en kunnen, en zo selecteert het publiek zich zelf. Het gevoel van fietsen en de wereld verkennen vanaf de fiets, dat zijn de grootste bindende factoren tussen de deelnemers en maken hen tot zielsgenoten.
Dit verklaart in mijn ogen het succes van de Tropical Cyclist reizen (niet uitputtend hoor!) en het feit dat zoveel mensen steeds opnieuw voor een reis van Pascal kiezen. Waar krijg je het beter? Ik denk niet snel, en waarom zou je? Ik ga zeker graag weer mee, nog even uitzoeken wat het gaat worden.
Deze reis laat een onuitwisbare indruk achter, en graag wil ik hier alle deelnemers aan de 2019-versie van de Afrika-reis bedanken voor hun fijne aanwezigheid. Daarbij verdienen Paul, Grant en Monique het apart genoemd te worden voor hun onuitputtelijke energie, hulpvaardigheid, veelzijdigheid en blijmoedigheid. Pascal, je bent een held!