Op 1 juni 1998 fietste Pascal Kolkhuis Tanke weg uit Breukelen, voor een 24.000 kilometer lange solo-tocht naar het Oosten. Na vier weken doorkruiste hij Roemenië en ontmoette de 'ware': Dorina. Op 18 september 1999 werd het huwelijk gevierd, en emigreerden ze naar Zuidoost-Azië; met twee fietsen en 35 kilo bagage. Na (alweer) vier weken pedaleren werd duidelijk wat hen te doen stond: het 'ware', het organiseren van fietsreizen in den Vreemde.
"Eigenlijk kent mijn levensloop slechts een vaste waarde: de fiets. Politicologie, bedrijfskunde, wetenschappelijk onderzoek, consultancy, management, ze bewogen me allemaal in heel verschillende richtingen, maar telkens werd ik teruggezogen naar de fiets.
In 1985 was ik beroepsrenner bij Skala-Gazelle, de ploeg van onder andere Erik Breukink en Jean-Paul van Poppel. Enkele jaren later kwam ik hen weer tegen, nu als chef d'équipe van de Nederlandse profs op het WK. Vooral uit de samenwerking met toenmalig bondscoach Gerrie Knetemann op wereldkampioenschappen putte ik inspiratie voor mijn roman 'De Gladiolen en de Dood', die in 1996 bij De Arbeiderspers verscheen. In die jaren was ik de maatschappelijke ladder gestadig aan het beklimmen, maar ik bemerkte bij mezelf een enorme onrust. Om de bakens te verzetten - maar bovenal voor het avontuur - ben ik op 1 juni 1998 vanuit Breukelen naar het Oosten gefietst. Acht maanden, 17 landen, 24.000 kilometer. Eigenlijk werd de nieuwe koers al na vier weken grotendeels bepaald: op 29 juni ontmoette ik Dorina."
"Twee weken voor die bewuste 29 juni had ik een zeer indringende droom: een vreemde, een schrijver, zou in een ontmoeting mijn hele leven omgooien. In mijn dorp Hateg passeerden vrijwel nooit reizigers, en zeker niet op een fiets. Toen Pascal uitgeput geen hotel of camping kon vinden, nodigde mijn zoon Gigi hem bij ons tweeën uit om te overnachten.
Voor ons huwelijk had ik in mijn hele leven nog geen 2000 kilometer op een zadel gezeten. Vreemd genoeg belemmerde mij dat niet om direct te genieten van 'the attack on the senses': de zintuiglijke hoogspanning die je ondergaat als je door vreemde oorden fietst. De warmte, de natuur, de mensen die buiten leven en voor jou als fietser heel toegankelijk zijn: ze zorgen voor het gevoel dat je echt proeft, ruikt, hoort, voelt, ziet.
Pascal komt uit het Nederlandse bedrijfsleven, ik werkte in een Roemeens tehuis voor verwaarloosde kinderen, in een ex-communistische omgeving. Soms zorgde dat voor vreemde discussies over de toekomst van ons bedrijf, een typisch voorbeeld van multiculturele spraakverwarring. Gelukkig zijn we het altijd eens geweest over de basis van Tropical Cyclist: het gevoel dat fietsend reizen door vreemd terrein geeft, moeten we overbrengen op anderen!"
Door de geboorten van zoontjes Ion en Dacian is voor Dorina het actieve fietsen tijdelijk naar de achtergrond verdwenen, maar in sommige tochten is ze nog wel stukken mee op reis; met de twee tropische fietsertjes-in-de-dop.