Expedition Cyclist tours:

Pamir Highway

ZO FABELACHTIG MOOI KAN BASIC ZIJN

Daar liggen we dan, op de vloer van de gastenkamer van het enige huis ergens tussen Jelandy en Alichur. Wie had dit gehoopt, toen we in Tajikistaans Dushanbe vertrokken richting Kirgizisch Osh?
In ieder geval past het nu perfect!

De kleine week van Khorog naar Murgab, het hart van de Pamir Highway, is zo anders dan alles wat we eerder in vijftien jaar Tropical Cyclist hebben beleefd. Gedurende ruim 300 kilometer is er eigenlijk niets wat aan het moderne leven appelleert, sterker nog: er is geen dorp te bekennen. Op een hoogte van meer dan 3.500 meter is dat ook niet zo verbazingwekkend. Het sporadische huis of 'yurt' dat na lange tijd opduikt, biedt ons de mogelijkheid om de tenten ernaast op te zetten en om van de kookkachels gebruik te maken.

Karakoram Highway

HEEL DICHTBIJ DE HEMEL

In 1998 kneep Pascal, solo fietsend over de Karakoram Highway (KKH) die Pakistan met China verbindt, geregeld in zijn arm: kon dit wel waar zijn? Hij bestempelde de dagen ter plekke als de mooiste fietsdagen uit zijn leven. En hij vond het spijtig zoveel moois niet te kunnen delen met anderen.

Na een turbulente post-11-september-maand met Dorina en twee journalisten van het tijdschrift 'Op Pad' schreven we in onze brochure 2002 het volgende:

'Een vreemd proces van idealisering, van romantisering, voltrok zich vrijwel direct na ons vertrek uit Pakistan op 2 oktober 2001. Maar het paste wel bij de belevenissen van de maand ervoor; een maand die velen - na de gruwelijke terreuraanslagen van 11 september in de Verenigde Staten - juist liever niet in Pakistan zouden hebben doorgebracht.

Peru-Bolivia

DE ANDES IN OPTIMA FORMA

'Twee maanden lang hebben we op grote hoogte geleefd. Op adembenemende hoogte, op koude hoogte, op hartverwarmende hoogte, vooral: op grootse hoogte. Voortdurend tussen de 2.000 en de 5.000 meter boven zeeniveau, snakten we naar zuurstof, rilden we van de kou, voelden we de zon als een koperen ploert op onze huid branden, kauwden we cocabladeren tegen de hoogteziekte en vooral: genoten we intens van alles wat de Andes aan natuur en mensen heeft te bieden.' Op 1 juli 2009 startten we in Ecuadoraans Quito voor een 60 dagen durende Overlanding-tocht die, na Peru en Bolivia, eindigde in Chileens Santiago. Ecuador en Chili waren zeker de moeite waard, maar de kroonjuwelen waren zondermeer Peru en Bolivia. Vandaar dat we deze twee landen eruit hebben gelicht en dat de 23-daagse tocht door dit deel van de Andes een van onze pronkstukken is geworden. Zelden meer diversiteit dan in deze drie weken op de fiets!